"Voorstellingen van Inne Goris laten zich het beste bekijken in een verre stad, en alleen. Je moet er achteraf een tijdje in kunnen verwijlen, zoals in een warm lichaam waarvan alleen nog de afdruk in het kussen staat. De voorstellingen articuleren meerdere waarheden tegelijk, maar die laten zich enkel begrijpen ergens rond je hart." – Wouter Hillaert

INNE GORIS is theatermaker. Ze studeerde in 1997 af aan de Toneelacademie Maastricht met de voorstelling Niet in staat tot slechte dingen. Na een doortocht bij BRONKS als educatief medewerker en een opdracht als dramaturge bij Ultima Vez (Wim Vandekeybus) richtte ze in 2001 haar eigen gezelschap ZEVEN op. Goris wil actief zoeken naar de restanten van een groter geheel, en zichtbaar maken wat verborgen is. Dit resulteert in eigenzinnige voorstellingen grenzend tussen beeldende kunst, theater en dans.

Onder de vleugels van BRONKS ging Goris in première met de kindervoorstelling Zeven (2001).  Daarna volgde Drie zusters (2003), vrij naar Tsjechov. De voorstelling won de 1000 Watt-prijs, en ook Pride and Prejudice (2004) werd voor de prijs genomineerd. De dood en het meisje (2005), naar het strijkkwartet van Schubert, was een beeldende en muzikale creatie over gemis, met een cast van zes tienermeisjes. Met La petite fille qui aimait trop les allumettes (2006), gebaseerd op de roman van Gaétan Soucy, maakte ZEVEN voor het eerst een voorstelling voor volwassenen. Ook Naar Medeia (2008) en Nachtevening (2009), beide naar het Medeaverhaal, zijn gericht op een ouder publiek.

Sinds 2009 creëert Goris verschillende producties onder de vleugels van LOD; waaronder Nachtevening (2009), Muur (2010), Droomtijd (2011), Vader, Moeder, Ik en Wij (2011) en Hoog Gras (2012). Goris’ voorstellingen blijven een combinatie van kunstvormen. In 2013 was Goris samen met LOD te gast op het Manchester Internationale Festival, met een aantal van haar producties. Daar ging ook Zigzag Zigzag (2013) in première, dat werd geselecteerd door de kinderjury voor het Theaterfestival 2014. Sneeuw (2014-2015) vormde de eerste samenwerking tussen Goris en LODcomponist Thomas Smetryns. In 2016 werkte ze opnieuw samen met LODcomponist Dominique Pauwels voor Zonder Bloed, naar de novelle van Alessandro Baricco. In 2017 herneemt ze de kindervoorstelling Droesem (uit 2007-2008) en Droomtijd (uit 2011-2012).

Inne Goris: Meer producties