Patrick Corillon woont en werkt in Parijs en Luik. Hij wordt vertegenwoordigd door galerij In Situ (Parijs). Patrick Corillon stelde tentoon op Documenta IX in 1992, op de biënnale van São Paulo in 1994, Lyon in 1995, Sydney in 2002 en Brussel in 2008. Zijn werk was te zien in musea als Tate Gallery, het Royal College of Art in Londen, het Centre Georges Pompidou in Parijs, het Paleis voor Schone Kunsten van Brussel en Charleroi, de stichtingen De Appel en Witte de With in Nederland, stichting Gulbenkian in Lissabon enz. De volgende galerijen toonden zijn werk: Galerie des Archives (Parijs), Marconi (Milaan), Massimo Minini (Brescia), Albert Baronian (Brussel), Modulo (Lissabon), Produtzenten (Hamburg), Yvon Lambert (Parijs), Tania Rumpff (Haarlem). Corillon werkte in opdracht van de Manufacture des Gobelins, het Koninklijk Paleis van België, de trammaatschappij van Parijs en Nantes, de Place Goldoni in Parijs, het Brusselse parlement, het ministerie van onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap, de metro in Toulouse, de kapittelkerk Sainte-Waudru in Bergen, de steden Sittard, Maastricht en Amstelveen in Nederland, de universiteit van Metz, het Théâtre des Abbesses in Parijs... Hij zette specifieke projecten op touw voor de Fondation Cartier, Nina Ricci, Kenzo, Novotel en Coca-Cola. Zijn werken maken deel uit van de publieke collecties van het Centre Pompidou, het FNAC, de Caisse des Dépôts et Consignations, het FRAC Pays de Loire, PACA, Bourgogne, Languedoc-Roussillon, Limousin, Alsace, Picardie... in Frankrijk; de musea voor hedendaagse kunst van Antwerpen, Gent, Elsene, de Franse Gemeenschap... in België. Sinds 2007 kreeg Corillons project Le diable abandonné (‘De duivel beduveld’) vorm en kwamen er drie boeken, gepubliceerd bij Éditions MeMo (Nantes), en drie vertoningen: een lettristische fantasie in drie taferelen. Daarna legde hij zich almaar meer toe op podiumprojecten waarin muziek een grote rol speelt. Zo werkte hij tussen 2010 en 2012 aan een soloperformance: La rivière bien nommée; de muzikale en plastische creatie Oskar Serti va au Concert voor het Klangforum in het Concert House van Wenen en een muziektheaterstuk naar Maeterlincks boek De blinden met de jonge componist Daan Janssens bij LOD muziektheater. In 2013 creëerde hij voor de voorstelling De ongelooflijke veranderingen van Meneer Afzal (over zijn glazen been wordt niet gesproken) de beelden en objecten, in samenwerking met Pieter De Buysser. In september 2016 ging La Maison Vague in première, een samenwerking met componist Thomas Smetryns en regisseur Dominique Roodthooft.

Patrick Corillon: Meer producties