Born to be K to be POP

Met Born to be K to be POP creëren Jaha Koo en Eunkyung Jeong een multidisciplinaire voorstelling op het snijvlak van concert, documentair theater en performancekunst. In plaats van K-pop te benaderen als een wereldwijde trend, zien zij het als een systeem: een systeem gebouwd op dromen en discipline, emancipatie en uitbuiting, collectief verlangen en hyperkapitalisme.

K-pop is uitgegroeid tot een van de invloedrijkste culturele industrieën van de 21e eeuw. Het heeft ongekende vormen van wereldwijde verbondenheid voortgebracht, terwijl het functioneert via strak gecontroleerde productiesystemen, imago-politiek en intensieve arbeidsregimes. Achter de spectaculaire esthetiek schuilt een infrastructuur die lichamen, emoties en identiteiten zorgvuldig beheert.

De afgelopen jaren hebben K-popfandoms zich ontpopt tot/zich opgeworpen als collectieve politieke actoren. Tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2020 gebruikten fans digitale platforms om de campagnebijeenkomsten van Donald Trump te verstoren. Toen BTS één miljoen dollar doneerde aan Black Lives Matter, zamelde hun fandom ARMY binnen 24 uur een gelijkaardig bedrag in. De concertesthetiek met lightsticks, chants en performatieve bijeenkomsten is – ook buiten Azië – vertaald naar een taal van feministische bewegingen, democratische protesten en solidariteitsacties voor diversiteit en gelijkheid, overal ter wereld.

K-pop belichaamt een diepgaande tegenstelling: het reproduceert hyperkapitalistische logica’s en maakt tegelijkertijd nieuwe vormen van collectieve verbeelding en verzet op mondiale schaal mogelijk.

Born to be K to be POP onderzoekt K-pop van binnenuit, vanuit zijn culturele en industriële structuren. Het project volgt verschillende generatiewissels – van idolformaties uit de jaren 1990 tot hedendaagse multinationale en zelfs virtuele groepen – en stelt de vraag hoe popmuziek niet alleen als entertainment kan fungeren, maar ook als ruimte voor politieke verbeelding en maatschappelijke verbinding.

Op het podium ontvouwt het werk zich als een live compositie van elektronische muziek, zang, rap, choreografie, video en tekst. Een rapper, een vocalist, een danser en enkele gastartiesten verschijnen niet als fictieve personages, maar als een tijdelijk collectief. Zij lossen de tegenstelling niet op; zij mobiliseren haar als een generatieve kracht om alternatieve toekomsten te verbeelden.